Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in
hola Aida,gracias por tu comentario que no he visto hasta hace poco en mi espacio,y nada que decirte...pues que no cambies ni dejes de escribir y ver atraves de tu ojo magico que me encanta,a veces las personas cuanto más lejos más cerca están y viceversa,un beso aida y cuidate.
Hola Aida. He entrado a ver tus nuevas fotos y leer un poquillo ese deroche de sentimientos literarios y rancamente, te felicito. Cada dia que pasa subes peldaños de superación y mejoras notablemente. Siempre hay algo en tu blog que me hace pensar... Mis felicitaciones, mis mejores deseos y un beso con todo mi cariño desde este rinconcito de Euskadi.
Gracias por tu visita y por dejar tu huella. Las puestas de sol en nuestra Ria de Vigo son siempre una delicia para los sentidos, como la que disfrutamos ayer y que ya incluí en mi blog.
Te recomiendo una visita al blog "unamiradaalariadevigo" para satisfacer la morriña. Es muy interesante y seguro que te gustará.
Hola Aideta!! Va ser bona idea el soparet d'anit... M'agradà tornar a reunir-se i saber com han cambiat les nostres vides. A vore si quedem algún dia per passejar o visitar exposicions... que vaig deduir que la teua vida d'ara no es tan diferent de la meua... Qui sap si el destí farà que acabem treballant juntes... Be, un beset i sigues molt feliç. Fins prompte, espere.
PD.: Per cert, feia molt que no entraba per aci, perque ja no actualitze l'espai. Ara tinc altres pàgines. Entre elles: http://acalilecora.blogspot.com/ http://www.fotolog.com/acali
Bueno no se como he llegado hasta aqui pero bueno me ha gustado mucho tu pagina¡¡¡Si te apetece charlar sobre arte o cualquier otro tema aqui tienes 1 persona que estaria encnatada de hacerlo.
No me estraña nada que te hayas enganchado de esa city, tan escanaosamente caleidoscopica. Supongo que es mas impresionante cuanto mas te dilyuyes entre toda esa ingente cantidad de personas de distintas razas, colores, religiones etc...
Esa macrourbe tan querida y tan odiada por muchos supongo que no pasa sin dejar una huella inolvidable. Me alegro mucho que lo hayas pasado tan bien. Mi periodo de trasformacion esta siendo, como te diria, curiosamente apasionante, un cambio de vida tan brutalmente opuesto a mi anterior vida, que a veces asusta. Cambio de casa, cambio de habitos, pareja estable, en fin, un cambio de ciento ochenta grados. Ahora estoy con alguna que otra obra en casa, y he vuelto a retomar mi aficion guitarrera, aunque solo como hobby desestresante. Supongo que pronto volvera la paz de tanto martilleo y tanto polvo y podre retomar mis temas foteros que aun estan pendientes. Espero que para semana Santa volveran las cosas a la normalidad y desempolvare la camara y volvere a las andadas. Mientras disfruto de mi pareja, de mis libros y de la vida que cada dis es mas corta, y no estamos para desperdiciar esa alegria que nos queda. Disfruta de todo lo que la vida te da.
Gracias por tu visita y por tus elogios para mis fotos.Viniendo de alguien que tiene un space tan bonito como el tuyo es doblemente gratificante. Saludos desde Vigo
Mientras aun tengamos la capacidad de sentir, aun hay esperanza de que el mundo pueda ser un poquito mejor... Sigue asi y que nunca se apague esos sentimientos que tienes por esa otra persona...